با انواع بیماری‌ های مقاربتی آشنا شوید

منظور از بیماری های مقاربتی (STD)، بیماری‌هایی است که از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شود. در واقع فردی که دچار بیماری مقاربتی است، می‌تواند با داشتن رابطه جنسی محافظت نشده از واژن، مقعد و دهان، آن را به فردی دیگر منتقل کند.

این نکته را در نظر داشته باشید همیشه اینطور نیست که اینگونه بیماری‌ها از طریق رابطه جنسی منتقل شود، بسته به نوع بیماری ممکن است از طریق سرنگ مشترک یا شیردهی نیز منتقل شوند. در این باره باید به توصیه‌های بهترین متخصص زنان در کرج جهت جلوگیری از بیماری‌های مقاربتی توجه داشته باشید.

علائم بیماری های مقاربتی در آقایان

گاهی ممکن است افرادی که به این نوع بیماری مبتلا می‌شوند، هیچ علائمی نداشته باشند؛ اما به‌طور کلی علائمی که ناشی از این بیماری در افراد ایجاد می‌شود به شرح زیر است:

  • احساس درد یا ناراحتی هنگام رابطه جنسی یا ادرار کردن
  • ایجاد زخم و برجستگی در آلت تناسلی، بیضه‌ها، مقعد، باسن و ران‌ها
  • ترشح یا خونریزی غیر عادی از آلت تناسلی
  • درد و تورم در بیضه‌ها

علائم بسته به نوع بیماری مقاربتی ممکن است در هر فردی متفاوت باشد.

علائم بیماری‌های مقاربتی در آقایان

علائم بیماری های مقاربتی در خانم‌ها

بیماری‌های مقاربتی در خانم‌ها نیز ممکن است علائم خاصی را ایجاد نکند؛ اما مواردی از علائم بیماری مقاربتی که در خانم‌ها مشاهده شده به شرح زیر است:

  • احساس درد یا ناراحتی هنگام رابطه جنسی
  • زخم و برجستگی در واژن، مقعد، باسن، ران‌ها یا دهان و اطراف آن
  • ترشح و خونریزی غیر طبیعی از واژن
  • خارش در واژن یا اطراف آن

بسته به نوع بیماری مقاربتی ممکن است علائم متفاوتی در هر فرد ایجاد شود.

با انواع بیماری های مقاربتی آشنا شوید

بیماری‌های مقاربتی (STD) انواع مختلفی دارد که در ادامه مواردی از آنها را برای شما ذکر خواهیم کرد:

کلامیدیا

نوع خاصی از باکتری‌ها باعث ایجاد کلامیدیا می‌شود. بسیاری از افراد مبتلا به این نوع بیماری علائمی ندارند. در صورت ایجاد علائم، چنین مواردی را شاهد خواهید بود:

  • درد یا احساس ناراحتی هنگام رابطه جنسی یا ادرار کردن
  • ترشحات زرد یا سبز رنگ از آلت تناسلی مرد یا زن
  • احساس درد در زیر شکم

در صورتی که این نوع بیماری درمان نشود، می‌تواند عارضه‌هایی به همراه داشته باشد، که این موارد به شرح زیر است:

  • عفونت‌های مجرای ادرار، غده پروستات یا بیضه‌ها
  • بیماری التهابی لگن
  • ناباروری
انواع بیماری‌های مقاربتی

در صورتی که خانمی چنین مشکلی را درمان نکرده باشد، می‌تواند آن را هنگام تولد به کودک خود منتقل کند و کودک در معرض خطر چنین مشکلاتی قرار گیرد:

  • ذات الریه
  • عفونت چشم
  • نابینایی

با مصرف آنتی بیوتیک به راحتی می‌توانید این بیماری را درمان کنید.

HPV (ویروس پاپیلومای انسانی)

ویروس پاپیلومای انسانی، ویروسی است که می‌تواند از طریق پوست به پوست در حالت عریان یا از طریق رابطه جنسی منتقل شود. شکل‌های متفاوتی از این ویروس وجود دارد که برخی از دیگری خطرناک‌ترند.

شایع‌ترین علائم HPV زگیل تناسلی در دهان یا گلو است. گاهی برخی از عفونت‌های HPV می‌تواند منجر به سرطان شود که این موارد به شرح زیر است:

با این حال که در بیشتر موارد ویروس HPV منجر به سرطان نمی‌شود؛ اما گاهی کرنش ویروس امکان ایجاد چنین بیماری‌هایی را فراهم کند. هیچ درمان مشخصی برای درمان HPV وجود ندارد. با این حال عفونت HPV در اغلب مواقع خودبه‌خود درمان می‌شود.

ویروس پاپیلومای انسانی

سفلیس

سفلیس نوعی دیگر از عفونت باکتریایی است، در مراحل اولیه این بیماری معمولا بیمار مشکل قابل توجهی را احساس نمی‌کند. اولین علائمی که از این بیماری ایجاد می‌شود زخمی گرد و کوچک است، این زخم می‌تواند در دستگاه تناسلی، مقعد یا دهان ایجاد شود.

چنین زخمی درد ندارد؛ اما عفونی است. علائم سفلیس می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • التهاب پوستی یا جوش
  • خستگی
  • تب
  • سردرد
  • درد مفصل
  • کاهش وزن
  • ریزش مو

در صورتی که این بیماری درمان نشود، می‌تواند در نهایت منجر به چنین مشکلاتی شود:

  • از دست دادن بینایی
  • از دست دادن شنوایی
  • از دست دادن حافظه
  • بیماری روانی
  • ایجاد عفونت‌های مغز و نخاع
  • بیماری قلبی

خوشبختانه این بیماری با مصرف آنتی بیوتیک درمان می‌شود. با این حال در صورتی که این بیماری در کودک تازه متولد شده وجود داشته باشد، می‌تواند برای او کشنده باشد. به همین جهت غربالگری بیماری سفلیس برای همه خانم‌های باردار بسیار مهم است.

هرچه سفلیس زودتر تشخیص داده و درمان شود، آسیب کمتری را وارد می‌کند.

HIV

بیماری اچ آی وی می‌تواند به سیستم ایمنی بدن آسیب وارد کند. همچنین خطر ابتلا به ویروس‌ها، باکتری‌ها و برخی از سرطان‌ها را افزایش می‌دهد.

در صورتی که این بیماری درمان نشود، می‌تواند منجر به مرحله ۳ این بیماری، یعنی HIV شود. خوشبختانه امروز با درمان‌هایی که در نظر گرفته شده است، افراد مبتلا به HIV دچار ایدز نمی‌شوند.

در مراحل اولیه این بیماری معمولا با علائم آنفولانزا اشتباه گرفته می‌شود. علائم اولیه این بیماری شامل موارد زیر است:

  • تب
  •  لرز
  • احساس درد
  • تورم غدد لنفاوی
  • گلو درد
  • سردرد
  • حالت تهوع
  • زخم

این علائم اولیه معمولا طی یک ماه برطرف می‌شود. پس از آن فرد می‌تواند بدون داشتن هیچ علائم جدی این بیماری را داشته باشد. برخی از افراد ممکن است گاهی علائمی نیز داشته باشند که این موارد به شرح زیر است:

  • خستگی مکرر
  • تب
  • سردرد
  • احساس مشکل در معده

گزینه‌های درمانی مختلفی برای کنترل این بیماری در دسترس است.

سوزاک

سوزاک یکی دیگر از بیماری‌های مقاربتی باکتریایی است. بسیاری از افراد مبتلا به سوزاک هیچ علائمی ندارند؛ اما، در صورت وجود علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • ترشحات سفید، زرد یا سبز از آلت تناسلی یا واژن
  • درد یا ناراحتی هنگام رابطه جنسی یا ادرار
  • تکرر ادرار بیش از حد طبیعی
  • خارش در اطراف دستگاه تناسلی
  • گلو درد

در صورت عدم درمان سوزاک می‌تواند منجر به موارد زیر شود:

  • بیماری التهابی لگن؛
  • ناباروری.

ممکن است مادر هنگام زایمان، سوزاک را به نوزاد خود منتقل کند. زمانی که این اتفاق رخ می‌دهد، سوزاک مشکل جدی در سلامتی در کودک ایجاد می‌کند. به همین دلیل بسیاری از پزشکان به خانم‌های باردار توصیه می‌کنند تا آزمایش جهت بیماری‌های احتمالی مقاربتی را انجام دهد. سوزاک معمولا با آنتی بیوتیک قابل درمان است.

شپش ناحیه تناسلی

شپش ناحیه تناسلی حشرات ریزی هستند که می‌توانند روی موهای ناحیه تناسلی باقی بمانند. این نوع حشرات ممکن است مانند انواع شپش‌ها و حشرات دیگر از خون انسان تغذیه کنند. علائم شپش تناسلی به شرح زیر است:

  • خارش در اطراف دستگاه تناسلی یا مقعد
  • برجستگی‌های قرمز یا صورتی در اطراف دستگاه تناسلی یا مقعد
  • تب
  • بی حالی
  • حساسیت

همچنین برخی از افراد تخم‌های ریز سفیدی در اطراف موهای تناسلی مشاهده می‌کنند. در صورتی که این افراد به درمان خود اقدام نکنند، شپش می‌تواند از طریق تماس پوست، ملحفه، حوله و… به افراد دیگر منتقل شود. باید بلافاصله پس از مشاهده این موارد ذکر شده به پزشک جهت درمان مراجعه کنید.

تریکومونیازیس

تریکومونیازیس از دیگر بیماری‌های مقاربتی است که از طریق تماس دستگاه تناسلی از شخصی به شخص دیگر منتقل می‌شود. طبق تحقیقاتی که در این باره انجام گرفته است، تنها یک سوم از افراد علائم این بیماری را دارند. در صورت وجود ایجاد علائم چنین مواردی را احساس خواهید کرد:

تریکومونیازیس
  • ترشح از واژن یا آلت تناسلی
  • سوزش یا خارش در اطراف واژن یا آلت تناسلی آقایان
  • احساس درد یا ناراحتی هنگام ادرار کردن یا رابطه جنسی
  • تکرر ادرار
  • ترشحات بد بو از واژن

در صورتی که این بیماری مقاربتی درمان نشود، باعث ایجاد چنین مشکلاتی خواهد شد:

  • عفونت‌های مجرای ادرار
  • بیماری التهابی لگن
  • ناباروری

تریکومونیازیس با مصرف آنتی بیوتیک قابل درمان است.

تبخال تناسلی

تبخال تناسلی یا HSV در دو نوع وجود دارد، HSV-1 و HSV-2. هر دو این مورد از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شود. HSV-1 در ابتدا منجر به تبخال در دهان می‌شود. با این حال این نوع تبخال ممکن است از طریق رابطه جنسی دهانی از دهان فردی به دستگاه تناسلی دیگری منتقل شود.

در صورتی که چنین اتفاقی رخ دهد HSV-1 می‌تواند باعث ایجاد تبخال دستگاه تناسلی شود. HSV-2 در ابتدا منجر به تبخال دستگاه تناسلی می‌شود. شایع‌ترین علامتی که از تبخال مشاهده می‌شود، تاول‌های پوستی است.

تبخال دستگاه تناسلی در دستگاه تناسلی یا اطراف آن ایجاد می‌شود اما تبخال دهانی روی دهان یا اطراف دهان مشاهده می‌شود. زخم‌های ناشی از تبخال طی چند هفته پوسته پوسته می‌شود و پس از مدتی بهبود می‌یابند.

شروع این بیماری معمولا برای افراد دردناک است؛ اما، به مرور زمان با بروز مجدد این بیماری این حالت درد کمتری خواهد داشت. اگر یک خانم باردار دچار این نوع تبخال باشد، می‌تواند آن را به جنین خود در رحم یا هنگام تولد منتقل کند.

هیچ درمان قطعی برای تبخال وجود ندارد؛ اما، داروهایی جهت کنترل شیوع و تسکین درد وجود دارد، علاوه بر این امکان انتقال را به سایر افراد کاهش می‌دهد.

سایر بیماری‌های مقاربتی به شرح زیر است:

تبخال در دهان

موارد کمتر شایعی نیز وجود دارد که در ادامه برای شما ذکر خواهیم کرد.

  • شانکروئید
  • لنفوگرانولوم ونروم
  • گرانولوم اینگوینال
  • گال
  • مولوسکوم

بیماری‌های مقاربتی از طریق رابطه جنسی دهانی

رابطه جنسی واژن و مقعد تنها راه انتقال بیماری‌های مقاربتی نیست. این بیماری‌ها ممکن است از طریق رابطه جنسی دهانی نیز منتقل شود. در حقیقت بیماری‌های مقاربتی ممکن است از دستگاه تناسلی فردی به دهان یا گلو فرد دیگری و بالعکس منتقل شود.

STDهای دهانی معمولا مورد توجه قرار نمی‌گیرند. اغلب علائمی مانند گلو درد یا زخم در اطراف دهان یا گلو وجود دارد.

بیماری‌های مقاربتی قابل درمان

خوشبختانه بسیاری از بیماری‌های مقاربتی قابل درمان هستند که در ادامه این موارد را برای شما ذکر خواهیم کرد:

  • کلامیدیا
  • سیفلیس
  • سوزاک
  • شپش ناحیه تناسلی
  • تریکومونیازیس

انواع دیگر بیماری‌های مقاربتی که در حال حاضر هیچ درمانی ندارند به شرح زیر است:

  • HPV
  • HIV
  • تبخال تناسلی

با این حال که این موارد ذکر شده قابل درمان نیستند؛ اما، می‌توان با راهکارهایی که پزشک برای شما در نظر می‌گیرد، این شرایط را مدیریت و کنترل کرد.

بیماری‌های مقاربتی و بارداری

امکان انتقال بیماری‌های مقاربتی طی بارداری به جنین یا نوزاد هنگام زایمان وجود دارد. ابتلا این نوزادان به این بیماری می‌تواند عوارضی را برای آنها ایجاد کند. به همین جهت در دوران بارداری آزمایشاتی در این خصوص از شما خواسته می‌شود.

در صورت مثبت بودن آزمایش بیماری مقاربتی در بارداری، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک‌ها، داروهای ضد ویروسی یا سایر روش‌های درمانی را برای شما در نظر بگیرد.

۱۵ روش موثر برای جلوگیری از بارداری

افرادی که رابطه جنسی فعالی داشته و قصد جلوگیری از بارداری دارند، باید با کلیه روش‌های جلوگیری از بارداری آشنایی داشته باشند. انواع مختلفی از روش‌های جلوگیری از بارداری وجود دارد که می‌توانید با افزایش آگاهی در خصوص هر یک از موارد، بهترین روش مطمئن را انتخاب کنید.

به شما پیشنهاد می‌شود برای انتخاب مطمئن‌‌ترین و مناسب‌ترین روش جلوگیری از بارداری با بهترین متخصص زنان در کرج؛ دکتر فریبا بهنام مشورت داشته باشید. در این مقاله در خصوص همه روش‌های جلوگیری از بارداری توضیحات لازم را در اختیار شما قرار خواهیم داد.

۱.  کاندوم برای آقایان

کاندوم برای آقایان و همچنین کاندوم‌هایی که برای خانم‌ها طراحی شده‌اند، علاوه بر جلوگیری از بارداری، از عفونت‌های مقاربتی (STI) محافظت می‌کند.

کاندوم برای آقایان

۲. کاندوم برای خانم‌ها

طبق تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است، مشخص شده که کاندوم‌های زنانه حدود ۷۹ درصد جهت جلوگیری از بارداری موثرند.

کاندوم برای خانم‌ها

۳. دیافراگم

دیافراگم یک روش جلوگیری از بارداری است که داخل واژن قرار داده می‌شود. قبل از هر بار استفاده باید به یاد داشته باشید که استفاده از اسپرم‌کش (ماده‌ای است که با از بین بردن اسپرم باعث جلوگیری از بارداری می‌شود) روی دیافراگم بسیار حائز اهمیت است.

تخمین زده شده است که این روش جلوگیری از بارداری به‌طور متوسط تا ۹۰ درصد موثر عمل می‌کند. خانم باید چند ساعت قبل از رابطه جنسی دیافراگم را وارد کرده و پس از ۲۴ ساعت آن را خارج کند. دیافراگم‌ها از عفونت‌های مقاربتی جلوگیری نمی‌کند.

دیافراگم روشی برای جلوگیری از بارداری

۴.  کلاهک دهانه رحم

کلاهک دهانه رحم، یک فنجان سیلیکونی نرم است که در واژن قرار می‌گیرد. این وسیله جهت جلوگیری از اسپرم به تخمک، دهانه رحم را می‌پوشاند. این روش جلوگیری از بارداری محافظتی در برابر STI یا عفونت مقاربتی ندارد و تا ۷۰ تا ۸۵ درصد موثر عمل می‌کند.

کلاهک دهانه رحم، فنجان سیلیکونی نرم

۵. اسفنج

اسفنج نوعی دیگر از روش‌های جلوگیری از بارداری است. این نوع اسفنج از کف نرم پلی یورتان و اسپرم‌کش ساخته شده است که در انتهای واژن قرار می‌گیرد و از ورود اسپرم به رحم جلوگیری می‌کند.

اگر این روش جلوگیری از بارداری به تنهایی استفاده شود، ۷۶ تا ۸۸ درصد موثر عمل می‌کند؛ اما، استفاده از آن با کاندوم خطر بارداری و عفونت مقاربتی را کاهش می‌دهد.

اسفنج، از روش‌های جلوگیری از بارداری

۶. اسپرم‌کش

اسپرم‌کش ماده شیمیایی است که اسپرم را از بین می‌برد یا آن را غیر فعال می‌کند. این روش جلوگیری از بارداری به روش‌های مختلفی به‌طور مثال همراه با کاندوم استفاده می‌شود.

اگر این روش به تنهایی مورد استفاده قرار گیرد، باید حداقل ۱۰ دقیقه قبل از رابطه جنسی، اسپرم‌کش نزدیک دهانه رحم قرار داده شود. به مدت ۶۰ دقیقه و حدودا تا ۷۱ درصد موثر عمل می‌کند.

اسپرم‌کش برای غیر فعال کردن اسپرم

۷. قرص‌های جلوگیری از بارداری

قرص‌های جلوگیری از بارداری از متداول‌ترین روش‌هایی است که خانم‌ها استفاده می‌کنند. قرص‌های متفاوتی موجود است که در صورت مصرف طبق دستور ۹۹ درصد موثر است. دو دسته از قرص‌های جلوگیری از بارداری وجود دارد که این موارد به شرح زیر است:

قرص ترکیبی حاوی استروژن و پروژستین

طبق دستور این قرص‌ها باید روزانه مصرف شوند، قرص ترکیبی اغلب فاقد هورمون است.

مینی پیل حاوی پروژستین

خانم باید هر روز و بدون هیچ وقفه‌ای این قرص را در زمان مشخصی مصرف کند. فردی که مینی پیل مصرف می‌کند، لزوما پریود منظم و مشخصی ندارد.

قرص‌های جلوگیری از بارداری

۸. پچ ضد بارداری

در صورتی که این روش جلوگیری از بارداری به‌طور صحیح مورد استفاده قرار گیرد تا ۹۹ درصد موثر عمل می‌کند. این چسب ضد بارداری می‌تواند در قسمت‌های مختلفی قرار داده شود که این موارد به شرح زیر است:

  • کمر
  • باسن
  • شکم
  • بازو

باید به مدت ۳ هفته این چسب ضد بارداری روی بدن قرار داشته باشد و قبل از پریود شدن برچسب برداشته شود تا فرد بدون مشکلی قاعدگی داشته باشد.

چسب ضد بارداری

۹. تزریق

تزریق جهت پیشگیری از بارداری معمولا توسط پزشک هر ۱۲ هفته یکبار انجام می‌شود. در صورتی که به روش صحیح انجام شود، تا ۹۰ درصد از بارداری جلوگیری می‌کند. جهت بارداری و بازگشت به حالت عادی باید ۱۰ ماه یا بیشتر صبر کنید تا به حالت طبیعی بازگردد.

تزریق جهت پیشگیری از بارداری

۱۰. حلقه واژن

در صورت استفاده صحیح از حلقه واژن تا ۹۹ درصد موثر عمل می‌کند، در غیر این صورت تاثیر آن کمتر از ۹۵ درصد است. این حلقه پلاستیکی به مدت ۳ هفته در واژن قرار می‌گیرد. جهت جلوگیری از بارداری هورمون‌هایی را در بدن آزاد می‌کند.

حلقه واژن باید به مدت ۷ روز برداشته شود تا مانعی برای قاعدگی وجود نداشته باشد.

حلقه واژن جهت جلوگیری از بارداری

۱۱. آی یو دی (IUD)

آی یو دی وسیله کوچکی است که پزشک آن را وارد رحم می‌کند. این روش جلوگیری از بارداری در دو نوع وجود دارد، که به شرح زیر است:

هورمونی

به محض قرارگیری در رحم به مدت ۵ سال بدون تعویض، از بارداری جلوگیری می‌کند. IUD تخمک گذاری را کاملا متوقف نمی‌کند، بلکه به ضخیم شدن مخاط دهانه رحم جهت جلوگیری از ورود اسپرم به رحم و همچنین سایر تغییرات هورمونی به عنوان پیشگیری از بارداری کمک می‌کند.

مسی

این نوع آی یو دی فاقد هورمون بوده و از سیم مسی پوشانده شده است که هنگام ورود اسپرم به رحم، آن را از بین می‌برد. این نوع IUD می‌تواند تا ۱۰ سال موثر عمل کند. عارضه‌های جانبی ناشی از این روش جلوگیری از بارداری می‌تواند شامل لکه بینی بین دوره‌های قاعدگی، پریود نامنظم و گرفتگی‌های ناشی از قاعدگی باشد.

آی یو دی برای جلوگیری از بارداری

۱۲. ایمپلنت

ایمپلنت نوع دیگری از کنترل هورمون جهت جلوگیری از بارداری است. در این روش میله‌ای به اندازه چوب کبریت در بازو وارد می‌شود. ایمپلنت با آزاد کردن هورمون پروژستین در بدن که از تخمک گذاری جلوگیری می‌کند، جهت جلوگیری از بارداری موثر عمل خواهد کرد.

تحقیقات انجام گرفته در این روش نشان می‌دهد که ایمپلنت‌ها تا ۹۹ درصد جهت جلوگیری از بارداری موثر عمل می‌کند. ایمپلنت باید تقریبا هر سه سال یکبار تعویض شود.

ایمپلنت برای جلوگیری از بارداری

۱۳. برنامه ریزی طبیعی

منظور از روشِ جلوگیری از بارداری به‌طور طبیعی این است که به چرخه قاعدگی توجه داشته باشید و از رابطه جنسی هنگامی که فرد در مرحله باروری قاعدگی قرار دارد، خودداری کنید. پنجره باروری هر فرد حدود ۶ تا ۹ روز در ماه طول می‌کشد و همزمان با تخمک گذاری است، در واقع زمانی که تخمدان، تخمک آزاد می‌کند.

برنامه ریزی طبیعی برای پیشگیری از بارداری

۱۴. پیشگیری از بارداری اورژانسی

گاهی اوقات زمانی که بارداری کنترل شده وجود ندارد یا هنگام جلوگیری از بارداری مانند پاره شدن کاندوم یا عدم مصرف قرص ضد بارداری مشکل ایجاد می‌شود، می‌توان از روش اورژانسی جلوگیری از بارداری استفاده کرد. 

اما باید به این نکته توجه داشته باشید که این روش نباید به عنوان برنامه‌ای دائم برای جلوگیری باشد و به جای روش‌های منظم کنترل بارداری مصرف شود. دو روش برای جلوگیری اورژانسی وجود دارد که به شرح زیر است:

قرص اورژانسی

قرص اورژانسی

افراد باید طی ۳ روز پس از مقاربت، قرص هورمونی مصرف کنند. هرچه زودتر آن را مصرف کنند، اثر بخشی آن به مراتب بیشتر خواهد بود. به همین جهت توصیه می‌شود بلافاصله پس از رابطه جنسی قرص اورژانسی برای جلوگیری از بارداری مصرف شود.

IUD مس

 این نوع آی یو دی را می‌توان حداکثر ۵ روز پس از رابطه جنسی وارد کرد. در صورتی که این روش در این بازه زمانی مورد استفاده قرار گیرد تا ۹۹ درصد موثر عمل می‌کند.

۱۵. عقیم کردن

هم آقایان و هم خانم‌ها اگر تصمیم به روش‌های جلوگیری از بارداری دائمی دارند، باید عقیم سازی را در نظر داشته باشند. عقیم کردن هم  در خانم‌ها و هم در آقایان بیش از ۹۹ درصد از بارداری جلوگیری می‌کند؛ اما، راهی جهت جلوگیری از عفونت‌های مقاربتی نخواهد بود.

آقایان می‌توانند وازکتومی انجام دهند که در این عمل لوله‌های حاوی اسپرم جدا می‌شود. این روش فرایند جزئی دارد که نیازی به بستری شدن در بیمارستان نیست. خانم‌ها می‌توانند یک روش جلوگیری از بارداری انجام دهند که به عنوان بستن لوله های رحمی شناخته می‌شود.

در این عمل لوله‌های رحمی بسته می‌شود و اثرات آن دائمی است. تنها در برخی از مواقع نادر ممکن است لوله‌ها مجدد به یکدیگر متصل شده و منجر به بارداری شود.

عقیم کردن

زمانی که باید آزمایش بارداری انجام دهید

هر زمانی که خانم به بارداری خود مشکوک می‌شود، بهتر است تست بارداری انجام دهد به خصوص اگر هر یک از موارد ذکر شده جهت پیشگیری از بارداری موفقیت‌آمیز نباشد. در صورت مشاهده هر یک از علائم بارداری که در ادامه برای شما ذکر خواهیم کرد باید به پزشک مراجعه کنید:

  • عقب افتادن زمان پریود
  • سینه‌های بزرگ یا حساس
  • خستگی
  • افزایش ادرار
  • حالت تهوع
  • استفراغ

واژینیسموس چیست و چه علائمی دارد

زمانی که کشش یا انقباضات غیر عادی در واژن وجود داشته باشد، اصطلاحا واژینیسموس می‌گویند. در این مواقع خانم‌ها هنگام شروع رابطه جنسی، قرار دادن تامپون، معاینه لگن و هر موردی که قصد نفوذ در واژن وجود داشته باشد، اسپاسم غیرارادی در واژن احساس می‌کنند.

این حالت در واژن می‌تواند منجر به رابطه جنسی دردناک (دیسپارونیا) در خانم‌ها شود. برخی از راهکارهای درمانی از جمله تمرینات کگل، گشادکننده‌های واژن و رفتار درمانی شناختی می‌تواند در شل شدن عضلات و رفع اسپاسم کمک کند.

اصطلاح واژینیسموس چیست؟

واژینیسموس کشش یا انقباضات غیرارادی عضلات اطراف واژن است. همانطور که خوب می‌دانید واژن بخشی از سیستم تولید مثل خانم‌هاست و قسمت تحتانی (دهانه رحم) را به قسمت خارجی بدن متصل می‌کند.

اسپاسم‌های عضلانی ناخواسته زمانی ایجاد می‌شود که یک عامل خارجی مانند آلت تناسلی، انگشت، تامپون و… وارد واژن شود. اسپاسم ممکن است از درد خفیف تا بسیار شدید در خانم ایجاد کند.

اصطلاح واژینیسموس چیست؟

امکان ابتلا به واژینیسموس در چه افرادی وجود دارد؟

علائم این بیماری ممکن است در اواخر سال‌های نوجوانی یا اوایل بزرگسالی هنگامی که فرد برای اولین رابطه جنسی را تجربه می‌کند، احساس شود. همچنین امکان ایجاد این شرایط در اولین معاینات یا قرار دادن تامپون نیز وجود دارد.

گاهی برخی از خانم‌ها در میانسالی بعد از سال‌ها که هیچ مشکلی نداشتند، واژینیسموس را تجربه می‌کنند. اسپاسم یا انقباضات واژن ممکن است هر زمانی که عامل خارجی وارد واژن می‌شود، رخ دهد.

گاهی در برخی از افراد تنها در زمان خاصی چنین حالتی احساس می‌شود، به طور مثال تنها هنگام رابطه جنسی یا انجام معاینات لگن.

علت ایجاد واژینیسموس چیست؟

علت دقیق ایجاد چنین مشکلی هنوز مشخص نیست؛ اما احتمالا برخی از مشکلات جسمی، روانی و جنسی می‌تواند عامل تاثیرگذار در اسپاسم واژن باشد.

عفونت‌های مثانه، عفونت ادراری، عفونت قارچی واژینال می‌توانند درد ناشی از واژینیسموس را بدتر کنند. در ادامه عواملی که می‌تواند در واژینیسموس نقش داشته باشد را برای شما ذکر خواهیم کرد:

  • اضطراب
  • آسیب‌های ناشی از زایمان مانند پارگی واژن
  • سابقه انجام عمل جراحی
  • ترس از رابطه جنسی یا نداشتن احساس مثبت به رابطه جنسی
  •  سابقه سوء استفاده جنسی در گذشته
  •  تجاوز جنسی
  •  و…
علت ایجاد واژینیسموس چیست؟

چه شرایطی مشابه با واژینیسموس است؟

مشکلاتی دیگری نیز وجود دارد که مشابه با واژینیسموس است:

آتروفی واژن؛

کمبود استروژن پس از یائسگی باعث نازک شدن و خشک شدن لایه واژن می‌شود.

دیسپارونیا؛

این شرایط باعث ایجاد رابطه جنسی دردناک می‌شود. در این مواقع خانم در تمام تجربه رابطه جنسی هنگام دخول احساس درد دارد.

واژینیسموس چه علائمی دارد؟

علائم ناشی از این عارضه به شرح زیر است:

  • ناراحتی یا احساس درد هنگام دخول به واژن
  • عدم توانایی در رابطه جنسی یا معاینه لگن به دلیل اسپاسم عضلات واژن یا درد
  • مقاربت دردناک

اگر هنگام معاینات لگن، رابطه جنسی و دیگر موارد ذکر شده احساس درد دارید، حتما به بهترین متخصص زنان در کرج مراجعه کنید.

واژینیسموس چگونه تشخیص داده می‌شود؟

زمانی که با توجه به این علائم به پزشک مراجعه می‌کنید، علائم و سابقه پزشکی شما توسط متخصص مورد بررسی قرار می‌گیرد و برای تشخیص این عارضه معاینات لگنی را انجام می‌دهد.

قبل از معاینه یک کرم بی‌حس‌کننده موضعی را به قسمت خارجی واژن می‌مالد تا در حین معاینه احساس راحتی داشته باشید.

واژینیسموس چگونه درمان می‌شود؟

درمان‌هایی که برای این عارضه در نظر گرفته می‌شود، به هدف کاهش تنش در عضلات واژن، درمان اضطراب یا ترس‌هایی که باعث ایجاد اسپاسم واژن می‌شود، در نظر گرفته خواهد شد.

پزشک ممکن است یک یا چند روش درمانی را برای شما در نظر بگیرد، که این موارد به شرح زیر است:

درمان موضعی

لیدوکائین موضعی یا کرم‌های ترکیبی دیگر ممکن است درد ناشی از واژینیسموس را کاهش دهد.

فیزیوتراپی لگن

فیزیوتراپیست به شما آموزش می‌دهد که چگونه ماهیچه‌های کف لگن خود را شل کنید.

گشاد کننده واژن

گشاد کننده‌های واژن، دستگاه‌هایی به شکل لوله هستند که در اندازه‌های مختلفی طراحی شده‌اند. هدف اصلی استفاده از آنها ایجاد کشش در واژن است. ابتدا قبل از هر اقدامی کرم بی‌حس‌کننده استفاده می‌شود، سپس اقدامات لازم را انجام می‌دهند.

رفتار درمانی شناختی (CBT)

این روش به شما کمک می‌کند تا متوجه شوید چه احساس و رفتاری منجر به چنین عارضه‌ای شده است. این روش درمانی برای اضطراب، افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه انجام می‌گیرد.

رابطه جنسی

درمانگران جنسی به فرد یا زوجین آموزش می‌دهند که به آنها کمک کنند تا از رابطه جنسی خود لذت ببرند.

واژینیسموس چگونه درمان می‌شود؟

واژینیسموس چه عوارضی را به همراه دارد؟

این شرایط می‌تواند بر زندگی جنسی و رابطه شما با شریکی جنسی‌تان تاثیرگذار باشد. چنین مسئله‌ای در نهایت در سلامت روان شما تاثیر می‌گذارد و منجر به افزایش اضطراب شما خواهد شد.

اگر قصد بارداری داشته باشید، واژینیسموس می‌تواند بارداری چالش‌انگیزی را برای شما ایجاد کند. از آنجایی که علت دقیق این عارضه مشخص نیست، متاسفانه راهکار مشخصی برای جلوگیری از آن وجود ندارد.

علت بی اختیاری ادرار در بارداری

از آنجایی که در بارداری تغییراتی زیادی در خانم‌ها ایجاد می‌شود، علائم و مشکلات ناشی از بارداری در خانم‌ها به شکل‌های متفاوتی تجربه می‌شود. بی اختیاری ادرار در بارداری یکی از این مواردی است که خانم‌های باردار از این مسئله گلایه دارند.

در دوران بارداری جنین در حال رشد می‌تواند فشار زیادی به مثانه وارد کند، چنین شرایطی منجر به نشت ادرار یا همان بی اختیاری ادرار در بارداری می‌شود. گاهی چنین شرایطی پس از اتمام بارداری نیز ادامه دارد.

منظور از بی اختیاری ادرار در بارداری چیست؟

منظور عدم کنترل در عبور ادرار است. اگر این مشکل را تجربه می‌کنید، ممکن است نیاز فوری به ادرار یا نشت ادرار در بین مسیر رفتن به سرویس بهداشتی احساس کنید.

منظور از بی اختیاری ادرار در بارداری چیست؟

عملکرد مثانه چگونه است؟

مثانه عضو داخلی در بدن است که ظاهری گرد و عضلانی دارد و در بالای استخوان لگن قرار گرفته است و توسط عضلات لگن ثابت نگه داشته می‌شود. ادرار از لوله‌ای به نام مجرای ادرار از مثانه خارج می‌شود.

با پر شدن ادرار، عضله مثانه شل می‌شود، در حالی که عضلات اسفنکتر به بسته نگهداشتن مثانه کمک می‌کند تا زمانی که قصد دفع ادرار را داشته باشید. علاوه بر این، سیستم‌های دیگر بدن نیز به کنترل مثانه کمک می‌کند.

اعصاب مثانه هنگام پر شدن مثانه، سیگنال‌هایی را به مغز می‌فرستد، سپس اعصاب مغز را برای تخلیه ادرار آماده می‌کند. همه این موارد از عضله تا اعصاب باید با یکدیگر کار کنند تا مثانه بتواند عملکرد طبیعی داشته باشد.

بارداری و زایمان چه تاثیری در کنترل مثانه دارد؟

در بارداری ممکن است در طی مسیر رفتن به سرویس بهداشتی نشت ادرار داشته باشید. نوعی از بی اختیاری که می‌تواند خانم‌ها را در بارداری تحت تاثیر قرار دهد، بی اختیاری استرسی است. چنانچه نوع استرسی داشته باشید، در چنین شرایطی نشت ادرار خواهید داشت:

  • سرفه کردن
  • خندیدن
  • فعالیت‌های بدنی

مثانه در زیر رحم قرار دارد. با بزرگ شدن جنین، مثانه فشرده می‌شود و فضای کمتری را در آن ایجاد می‌کند. این فشار وارد شده باعث می‌شود بیش از حد نیاز به دفع ادرار داشته باشید.

چنین حالتی معمولا موقتی است و چند هفته پس از تولد کودک برطرف خواهد شد. حال اینکه اگر این عارضه پس از بارداری نیز ادامه داشته باشد، به عوامل مختلفی مانند نوع زایمان و تعداد فرزندان شما بستگی خواهد داشت.

عدم کنترل مثانه می‌تواند به‌دلیل افتادگی اندام لگن باشد که گاهی اوقات پس از زایمان چنین حالتی ایجاد می‌شود. عضلات لگن می‌توانند در طول بارداری یا زایمان طبیعی کشیده و ضعیف شوند. زمانی که مثانه آویزان شود، باعث کشیدگی دهانه مجرای ادرار می‌شود.

بارداری و زایمان چه تاثیری در کنترل مثانه دارد؟

چه عواملی باعث از دست دادن کنترل مثانه پس از بارداری و زایمان می‌شود؟

موارد مختلفی می‌تواند در ایجاد چنین عارضه‌ای نقش داشته باشد:

افتادگی اندام لگن؛

اگر عضلات اطراف مثانه ضعیف شود، اندام‌هایی که در لگن قرار دارد، از موقعیت خود خارج می‌شوند، به این بیماری سیستول گفته می‌شود.

آسیب به عصب لگن؛

اعصاب لگنی که عملکرد مثانه را کنترل می‌کنند، می‌توانند در طی زایمان واژینال طولانی یا سخت، دچار آسیب شوند.

وارد شدن آسیب در حین زایمان؛

گاهی اوقات زایمانی که با کمک ابزار جراحی انجام می‌شود، ممکن است صدماتی را به عضلات کف لگن و عضلات اسفنکتر مقعد وارد کند.

وارد شدن آسیب به‌دلیل فشار طولانی مدت.

فشار آوردن طولانی مدت در هنگام زایمان واژینال می‌تواند احتمال آسیب به اعصاب لگن را افزایش دهد.

آیا بی اختیاری ادرار در بارداری طبیعی است؟

در اغلب مواقع بی اختیاری ادرار در بارداری یا حتی پس از زایمان امری عادی و طبیعی است. همانطور که گفتیم خانم‌ها در بارداری با تغییرات زیادی مواجه می‌شوند تا بتوانند در طول ۹ ماه، شرایط کاملی را برای رشد کودک خود فراهم کنند.

بی اختیاری ادرار در بارداری چگونه تشخیص داده می‌شود؟

مشکلات مرتبط با کنترل مثانه در حین یا پس از بارداری با گذشت زمان برطرف می‌شود؛ اما، اگر این عارضه تا مدت‌های طولانی ادامه داشت، می‌بایست به بهترین متخصص زنان در کرج مراجعه کنید.

در طی مراجعه ابتدا معاینات فیزیکی را برای شما انجام می‌دهند تا نحوه عملکرد مثانه را بررسی کنند. علاوه بر این، جهت تشخیص دقیق‌تر ممکن است آزمایشات دیگری نیز توصیه شود که این موارد به شرح زیر است:

بررسی نمونه ادرار؛

در طی این آزمایش از شما نمونه ادرار خواسته می‌شود. عفونت‌های احتمالی که منجر به بی اختیاری ادرار در خانم ها می‌شود، مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند.

سونوگرافی؛

جهت اطمینان از تخلیه ادرار به‌طور کامل، این آزمایش را انجام می‌دهند.

آزمایش استرس مثانه؛

در طول این آزمایش، علائم نشت ادرار را هنگام سرفه شدید یا تحمل فشار بررسی می‌کنند.

سیتوسکوپی؛

این آزمایش شامل یک لوله نازک است، در انتهای آن دوربین کوچک قرار دارد که در مجرای ادرار قرار می‌گیرد. در طی این آزمایش داخل مثانه و مجرای ادرار مشاهده می‌شود.

اورودینامیک.

طی این آزمایش یک لوله نازک به مثانه وارد می‌شود، آب از طریق این لوله جریان پیدا می‌کند تا مثانه پر شود، در نهایت فشار داخل مثانه اندازه‌گیری می‌شود.

درمان بی اختیاری ادرار در بارداری

درمان بی اختیاری ادرار در بارداری

چندین روش درمانی مختلف وجود دارد که می‌تواند به کنترل مثانه کمک کند. تمرینات کگل ممکن است به بهبود کنترل مثانه و کاهش نشت ادرار کمک کند. علاوه بر این تغییر رژیم غذایی، کاهش وزن، زمان رفتن به سرویس بهداشتی و… از مواردی است که به بی اختیاری ادرار در بارداری کمک می‌کند.

برخی از پیشنهادات جهت کمک به کنترل مثانه در بارداری

  • نوشیدنی‌های بدون کافئین یا آب برای جلوگیری از نشت ادرار مصرف کنید. نوشیدنی‌های گازدار، قهوه و چای ممکن است منجر به آن شود که احساس تکرر ادرار داشته باشید.
  • پس از شام نیز مایعات کمتری بنوشید.
  • غذاهایی که فیبر زیادی دارند، برای جلوگیری از یبوست مصرف کنید؛ چراکه، یبوست نیز می‌تواند باعث نشت ادرار شود.
  • اضافه وزن می‌تواند فشار زیادی به مثانه وارد کند. کاهش وزن پس از تولد به کاهش فشار مثانه کمک می‌کند.

اهمیت تشخیص زودهنگام سرطان پستان

احتمال ایجاد سرطان پستان هم در خانم‌ها و هم در آقایان وجود دارد؛ اما در خانم‌ها شیوع این بیماری بیشتر است. خوشبختانه این نوع سرطان به‌طوری است که افراد درمان شده از این بیماری در حال افزایش و تعداد مرگ‌ومیر در حال کاهش است.

این نتایج موفقیت‌آمیز به‌دلیل عواملی مانند تشخیص زودهنگام، درک بهتر از بیماری و در نهایت در نظر گرفتن درمان موثر است. سرطان پستان شایع‌ترین سرطان تهاجمی در خانم‌هاست. با وجود غربالگری، پزشکان توانسته‌اند درمان به موقع را انجام دهند و از مرگ‌ومیر ناشی از سرطان پستان جلوگیری کنند.

سرطان پستان چه علائمی دارد؟

در مراحل اولیه این بیماری ممکن است هیچ علائمی را شاهد نباشید یا تومور ایجاد شده به قدری کوچک باشد که توده‌ای را احساس نکنید. با این وجود حتی توده کوچک در ماموگرافی قابل شناسایی و تشخیص است.

معمولا اولین علائمی که از این بیماری احساس می‌شود، ایجاد توده در قسمتی از پستان است که تا به حال آن توده را در آن قسمت لمس نکرده بودید. به‌طور کلی هر نوع سرطان پستانی می‌تواند علائم مختلفی را ایجاد کند.

بسیاری از این علائم ایجاد شده مشابه هستند؛ اما برخی از آنها ممکن است متفاوت از یکدیگر باشد. شایع‌ترین علائمی که از این بیماری ایجاد می‌شود به شرح زیر است:

سرطان پستان چه علائمی دارد؟
  • احساس توده پستان یا ضخیم شدن بافت پستان که با سایر قسمت‌ها متفاوت بوده و اخیرا ایجاد شده است.
  • احساس درد در پستان
  • قرمزی پوست و ایجاد حفره روی سینه
  • ترشح از نوک پستان غیر از شیر مادر
  • ترشحات خونی از نوک پستان
  • پوسته پوسته شدن نوک سینه یا به‌طور کلی پستان
  • تغییر ناگهانی در شکل و اندازه پستان
  • تغییرات ظاهری روی پوست پستان
  • یک توده یا تورم در زیر بازو

به این نکته توجه داشته باشید، داشتن هر یک از این علائم به این معنی نیست که شما حتما به سرطان سینه مبتلا هستید. گاهی احساس توده یا درد در پستان می‌تواند به‌دلیل کیست خوش خیم ایجاد شده باشد.

در صورتی که هر یک از این علائم ذکر شده را احساس کردید، جهت معاینات دقیق‌تر به بهترین متخصص زنان در کرج مراجعه کنید.

مراحل سرطان پستان

پزشک با توجه به اندازه تومور و گسترش غدد لنفاوی به سایر قسمت‌های بدن، سرطان را مرحله‌بندی می‌کند.

مرحله ۰

در این مرحله سلول‌ها به عنوان سرطان داکتال شناخته می‌شود. سلول‌های سرطانی تنها در مجاری قرار دارند و به بافت‌های اطراف گسترش پیدا نکرده‌اند.

مرحله ۱

در این مرحله تومور ایجاد شده به اندازه ۲ سانتی‌متر است. هیچ گره لنفاوی در این مرحله تحت تاثیر قرار نگرفته است یا تنها تعداد کمی از سلول‌های سرطانی در غدد لنفاوی وجود دارد.

مرحله ۲

در این مرحله نیز تومور ۲ سانتی‌متر است و شروع به گسترش گره‌های لنفاوی مجاور می‌کند. حالت دیگر به این صورت است که عرض تومور ۲ الی ۵ سانتی‌متر بوده و به غدد لنفاوی گسترش نیافته است.

مرحله ۳

اندازه تومور ۵ سانتی‌متر یا بیشتر بوده و به چندین گره لنفاوی گسترش یافته است.

مرحله ۴

در این مرحله بیماری پیشرفت کرده و به اندام‌های دیگر مانند استخوان‌ها، کبد، مغز و ریه‌ها گسترش یافته است.

علت ایجاد سرطان پستان چیست؟

علت ایجاد سرطان پستان چیست؟

سرطان زمانی رخ می‌دهد که برخی از سلول‌های پستان شروع به رشد غیر طبیعی می‌کنند. این سلول‌ها با سرعت بیشتری نسبت به سلول‌های سالم تقسیم می‌شوند و در نهایت یک توده را ایجاد می‌کنند.

سلول‌های سرطانی ممکن است از طریق پستان به غدد لنفاوی یا سایر قسمت‌های بدن منتقل شوند. در ابتدا سرطان پستان در سلول‌های مجاری تولیدکننده شیر (کارسینوم تهاجمی مجرایی) آغاز می‌شود.

علاوه بر این ممکن است در بافت غده‌ای به نام لوبول (کارسینوم لوبولار تهاجمی) یا بافت درون پستان شروع شود. محققان عوامل موثر هورمونی، سبک زندگی و محیط را عامل افزایش خطر ابتلا به این بیماری می‌دانند. این احتمال نیز وجود دارد که سرطان، به‌دلیل ترکیبی از ژنتیک و عوامل محیطی ایجاد شده باشد.

عوامل موثر در ایجاد سرطان پستان

همانطور که برای شما ذکر کردیم، علت ایجاد سرطان پستان هنوز مشخص نیست؛ اما برخی از عوامل می‌تواند خطر احتمال این بیماری را افزایش دهد.

سن؛

خطر ابتلا به سرطان پستان با افزایش سن بیشتر می‌شود.

ژنتیک؛

خانم‌هایی که جهش‌های خاصی در ژن‌های BRCA1 و BRCA2 دارند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پستان و سرطان تخمدان هستند. افراد این ژن‌ها را از والدین خود به ارث می‌برند.

سابقه سرطان پستان یا توده‌های پستانی

امکان ابتلا در خانم‌هایی که در گذشته به سرطان پستان مبتلا بوده‌اند یا توده‌های پستانی داشته‌اند، نسبت به سایر افرادی که سابقه بیماری را نداشته‌اند، بیشتر است. علاوه بر این داشتن برخی از انواع توده‌های غیر سرطانی پستان، احتمال ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد.

بافت متراکم پستان

خانم‌هایی که سینه‌های متراکمی دارند باید بررسی‌هایی برای غربالگری انجام دهند.

سابقه سرطان پستان یا توده‌های پستانی

قرار گرفتن در معرض استروژن و شیردهی

هورمون استروژن خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش می‌دهد. این شرایط می‌تواند زمانی ایجاد شود که فردی زودتر از حالت نرمال، قاعدگی را تجربه می‌کند یا در سنین بیشتر از حالت نرمال یائسگی را تجربه می‌کنند.

در این مواقع سطح استروژن در بالاترین سطح خود قرار دارد. نکته‌ای که وجود دارد، این است که شیردهی بیش از ۱ سال، احتمال ابتلا به سرطان پستان را کاهش می‌دهد؛ چراکه، میزان استروژن کاهش پیدا می‌کند.

افزایش وزن

در خانم‌هایی که پس از یائسگی دچار اضافه وزن می‌شوند، احتمالا به‌دلیل افزایش سطح استروژن، احتمال ابتلا به سرطان پستان بیشتر می‌شود.

مصرف الکل

مطالعاتی که در این زمینه انجام گرفته است، نشان می‌دهد خانم‌هایی که الکل زیادی مصرف می‌کنند نسبت به افرادی که از این نوشیدنی مصرف نمی‌کنند، بیشتر در معرض خطر سرطان پستان قرار دارند.

قرار گرفتن در معرض تابش

پرتو درمانی برای درمان سرطان‌های دیگر، ممکن است خطر ابتلا به این نوع سرطان را افزایش دهد.

درمان‌های هورمونی

مطالعات انجام گرفته در این زمینه نشان می‌دهد که داروهای ضد بارداری خوراکی ممکن است خطر ابتلا به سرطان پستان را کمی افزایش دهد.

با انواع سرطان سینه آشنا شوید

سرطان سینه انواع مختلفی دارد که به شرح زیر است:

  • کارسینوم داکتال درجا (DCIS)
  • کارسینوم لوبولار تهاجمی (ILC)
  • کارسینوم داکتال تهاجمی (IDS)
  • کارسینوم لوبولار درجا (LCIS)

انواع دیگر که شیوع کمتری دارد:

  • آنژیوسارکوم
  • تومور فیلودس
  • پاژه پستان

نحوه تشخیص سرطان پستان

نحوه تشخیص سرطان پستان

زمانی که علائم ذکر شده در پستان را احساس کرده و به پزشک مراجعه می‌کنید، برای تعیین آنکه نوع سرطان خوش خیم یا بدخیم است، ابتدا معاینات فیزیکی برای بیمار انجام می‌گیرد. سپس در صورت لزوم یک یا چند آزمایش تشخیصی جهت تایید این بیماری انجام می‌دهند، که در ادامه این موارد را برای شما ذکر خواهیم کرد:

ماموگرافی؛

رایج‌ترین آزمایش تصویربرداری، ماموگرافی است. بسیاری از خانم‌های بالای ۴۰ سال برای بررسی سالانه، ماموگرافی انجام می‌دهند. در صورتی که پزشک علائمی مشکوک را در سینه مشاهده کند، انجام ماموگرافی را به پیشنهاد خواهد داد. چنانچه در ماموگرافی علائم غیر طبیعی وجود داشته باشد، ممکن است پزشک آزمایشات بیشتری را از بیمار درخواست کند.

سونوگرافی؛

در سونوگرافی با استفاده از امواج تصویری، از بافت‌های عمیق پستان تصویربرداری می‌شود و توده خوش‌خیم و بدخیم قابل تشخیص و شناسایی است. همچنین در صورت نیاز ممکن است پزشک آزمایشاتی دیگری مانند MRI یا نمونه برداری از پستان را پیشنهاد دهد.

نمونه برداری از سینه.

اگر پزشک به سرطان سینه مشکوک شود، ممکن است هم ماموگرافی و هم سونوگرافی را به بیمار توصیه کند. اگر هر دو این روش به پزشک اطلاعات کافی را ندهد، آزمایشات دیگری مانند نمونه برداری یا بیوپسی پستان به بیمار توصیه خواهد شد. بیوپسی پستان انواع مختلفی دارد.

پزشک با استفاده از سوزن، از بافت سینه نمونه برداری می‌کند. سپس نمونه بافت به آزمایشگاه فرستاده می‌شود. اگر آزمایش نمونه از سرطان مثبت باشد، آزمایشات بیشتری انجام می‌گیرد تا مشخص کنند چه نوع سرطانی دارید.

درمان سرطان سینه

بسته به عوامل مختلفی مانند مرحله بیماری، بزرگی تومور و… بهترین و موثرترین درمان برای در نظر گرفته می‌شود. برای شروع درمان، مرحله بیماری باید بررسی شود، سپس گزینه‌های درمانی تعیین خواهد شد. معمولا عمل جراحی رایج‌ترین درمانی است که برای سرطان سینه در نظر گرفته می‌شود.

درمان سرطان سینه

بسیاری از افراد همراه با عمل جراحی راهکارهای دیگر درمانی مانند شیمی درمانی، درمان هدفمند، پرتو درمانی و هورمون درمانی را نیز انجام می‌دهند.

عمل جراحی

انواع مختلفی از عمل جراحی وجود دارد که برای درمان سرطان سینه در نظر گرفته می‌شود، این موارد به شرح زیر است:

  • لامپکتومی
  • ماستکتومی
  • نمونه برداری از گره سنتینل
  • برش غدد لنفاوی زیر بغل
  • ماستکتومی پیشگیرانه
  • پرتودرمانی

در این روش درمانی از پرتوهای پرتوان برای هدف قرار دادن سلول‌های سرطانی و از بین بردن این سلول‌ها استفاده می‌شود. در اغلب مواقع برای انجام این روش درمانی از پرتوهای خارجی استفاده می‌شود. 

در صورتی که این بیماری پیشرفت کرده باشد، می‌بایست تابش‌ها از داخل بدن انجام گیرد که به آن براکی تراپی گفته می‌شود.

برای انجام براکی تراپی جراحان مواد رادیواکتیو را داخل بدن در نزدیک تومور قرار می‌دهند. مواد برای مدت کوتاهی در آنجا می‌ماند و سلول‌های سرطانی را از بین می‌برد.

شیمی درمانی

شیمی درمانی یک روش درمانی دارویی است که برای از بین سلول‌های سرطانی در نظر گرفته شده است. برخی از افراد ممکن است برای درمان تنها تحت شیمی درمانی باشند؛ اما، معمولا این روش درمانی همراه با درمان‌های دیگری به خصوص عمل جراحی انجام می‌گیرد.

گاهی برخی از پزشکان ترجیح می‌دهد که قبل از جراحی، شیمی درمانی را انجام دهند. هدف از انجام آن قبل از عمل این است که با این روش درمانی تومور را کوچک کنند تا در صورت موفقیت‌آمیز بودن شیمی درمانی عمل جراحی را انجام ندهند.

شیمی درمانی عارضه‌های جانبی زیادی دارد، به همین جهت توصیه می‌شود قبل از شروع درمان حتما با پزشک خود در این باره مشورت داشته باشید.

هورمون درمانی

اگر نوعی از سرطانی که به آن مبتلا هستید، به هورمون حساس باشد پزشک ممکن است هورمون درمانی را توصیه کند. استروژن و پروژسترون دو هورمون زنانه هستند که می‌توانند در رشد تومورهای سرطان پستان تاثیر بگذارند. این نوع درمان می‌تواند در کاهش سرعت و جلوگیری از پیشرفت بیماری موثر عمل کند.

دارو درمانی

درمان‌های خاصی برای ناهنجاری یا جهش‌های خاصی در سلول‌های سرطانی در نظر گرفته شده‌اند. به عنوان مثال داروی هرسپتین می‌تواند تولید پروتئین HER2 را در بدن مسدود کند. HER2 به رشد سلول‌های سرطانی پستان کمک می‌کند.